การพัฒนาที่ยั่งยืน

พิพิธภัณฑ์เรือนโบราณล้านนากลางแจ้ง เป็นแหล่งเรียนรู้วิถีชีวิต วัฒนธรรมล้านนา เพื่อสังคมที่สร้างสรรค์และยั่งยืน

สำนักส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้ทบทวนวิสัยทัศน์ของสำนักฯ เพื่อให้ตอบสนองแผนพัฒนาการศึกษามหาวิทยาลัยฉบับที่12 ที่ มหาวิทยาลัยได้มีการทบทวนและปรับปรุงในปลายปี(2563) ที่ผ่านมานี้ โดยเฉพาะการที่มีการใช้ Sustainable Development Goals หรือ SDGs มาเป็นแนวทางในการขับเคลื่อนการพัฒนามหาวิทยาลัย และการพัฒนา ส่วนงาน เพื่อมาเป็นกลไกสร้างความเข้มแข็งให้กับการดำเนินงานให้ไปสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน โดยมุ่งสร้างสังคมที่ ยั่งยืนและเป็นสุข ตามที่องค์การสหประชาชาติ (UN) ได้ริเริ่มไว้ให้ทั่วโลก สำนักส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม เป็นหนึ่งในส่วนงานของมหาวิทยาลัยฯ โดยมีพันธกิจในด้านทำนุบำรุงศาสนา ส่งเสริม สืบสาน ประเพณีและศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น (ล้านนา) รวมทั้งการให้บริการวิชาการ ทิศทางการดำเนินงานสำนักฯ มุ่งเป้าประสงค์ ตัวชี้วัด ให้ไปในแนวทิศทางที่สอดคล้องกับมหาวิทยาลัยฯตามตั้งเป้าหมายในแนวทางการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs)

โดยการพยายามมีส่วนช่วยและผนึกกำลัง เสริมสร้าง ในส่วนองค์ความรู้ที่มี ไปดำเนินงานโครงการและกิจกรรมในแผน2ปี (พ.ศ. 2564-2565) เพื่อที่จะสามารถร่วมการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์เชิงรุก ด้านล้านนาสร้างสรรค์ของมหาวิทยาลัยฯ เน้นการมี ส่วนร่วม เพื่อให้ สังคม ชุมชนรอบข้างเกิดการพัฒนาอย่างยั่งยืนต่อไป

สิ่งที่ดีอย่างหนึ่ง คือ สำนักฯ มีพิพิธภัณฑ์เรือนโบราณล้านนา แถบลุ่มแม่น้ำปิง ซึ่งมีอายุกว่าร้อยปี มรดกทางศิลปวัฒนธรรมอันทรงคุณค่า ในบทบาทของผู้นำองค์กร จึงได้วางกลยุทธ์ เป้าหมาย เพื่อที่ผู้บริหาร ระดับต้นและระดับกลาง สามารถไปวางแผนการดำเนินงานโครงการและกิจกรรมร่วมกันได้ให้บรรลุตามวิสัยทัศน์ เพื่อให้เกิดการพัฒนาที่ยั่งยืน โดยทิศทางสำหรับกลยุทธ์ ที่จะขับเคลื่อนฯ ด้วยกันมี ๓ ประการ

1. รักษา สืบสาน พัฒนาสร้างสรรค์

สำนักฯมีพิพิธภัณฑ์เรือนโบราณ ในความดูแล เราประสงค์ให้ เป็นศูนย์กลางที่มีชีวิตมีสีสันของชุมชนที่มาร่วมบูรณาการการดำเนินงาน ซึ่งมีทั้งชุมชนชาติพันธุ์ในล้านนา ที่เป็นเครือข่ายพันธมิตรด้านศิลปวัฒนธรรม กับ ทั้งส่วนของกลุ่มเป้าหมายที่มาเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ฯ ส่วนมากจาก สถาบันการศึกษา ทั้งในประเทศและต่างประเทศ (ก่อนสถานการณ์การแพร่ระบาดโควิด19) ตลอดจน นักท่องเที่ยว ทั้งไทยและต่างชาติ ประชาชนผู้สนใจหลากหลายวัยและอาชีพ เพื่อให้มีการเรียนรู้แบบการมีส่วนร่วม และได้มาสัมผัส แลกเปลี่ยน ประสบการณ์ (learning by doing) ผ่านตัวเรือนโบราณเหล่านี้ ในเรื่องของ องค์ความรู้ด้านวิถีชีวิต การกิน การอยู่อาศัย โดยเน้นทั้งการอนุรักษ์ (ของใหม่ก็เอาของเก่าก็บ่ละ) ส่งเสริม สืบสาน และพัฒนาอย่างสร้างสรรค์ จนสามารถนำไปต่อยอดได้ นำไปสู่เศรษฐกิจสร้างสรรค์ได้อย่างเป็นรูปธรรม

2. ภาพลักษณ์องค์กร

เราเป็นส่วนงานที่ให้บริการเผยแพร่องค์ความรู้ บริการวิชาการ ทั้งนี้ทางสำนักฯ พยายามรักษาคุณค่าแบบ เก่า ประเพณีวัฒนธรรม ที่เคยมีมาแต่เดิม และพยายามสืบสานให้คงอยู่ และในขณะเดียวกัน ส่งเสริม สนับสนุนการคิดพัฒนาสร้างสรรค์ปรับประยุกต์ให้เข้ากับยุคสมัย แบบใหม่ด้วยไปพร้อมๆกันได้ โดยกิจกรรมที่ มุ่งเน้น คือ ปัจจัยสี่ ด้านสถาปัตยกรรม (ที่อยู่อาศัย) อาหารการกิน การอยู่ เครื่องนุ่งห่ม พืชผักสมุนไพรเพื่อ ใช้เป็นยา รวมทั้งงานศิลปะ หัตถกรรม ประดิษฐ์ออกแบบผลิตภัณฑ์ของใช้ในวิถีชีวิต ตลอดจนด้านภาษา พิธีกรรมความเชื่อ ผ่านวัฒนธรรมการแสดง ทั้งดนตรีและฟ้อนรำ โดยการจัด การอบรมเชิงปฏิบัติการ (workshop) และ หลักสูตรระยะสั้น (short course) แบบปฏิบัติการเรียน ทั้งในสถานที่พิพิธภัณฑ์เรือนและแบบออนไลน์ เพื่อเข้าถึงกลุ่มผู้เรียนในวงกว้างและเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตได้ ต้องการขยายผลการอนุรักษ์และพัฒนางานด้านศิลปวัฒนธรรมของท้องถิ่นไปสู่นานาชาติ (ภูมิภาคอาเซียน) เพื่อการรับรู้ให้แพร่หลายและเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวาง นอกจากนี้ เราการคำนึงถึง สภาพแวดล้อม บรรยากาศ ร่มรื่นสีเขียว มีความตระหนักถึงการประหยัดพลังงานและใส่ใจต่อการอนุรักษ์ รักษาสิ่งแวดล้อม ประหยัดพอเพียงเพื่อความอยู่รอดและยั่งยืน

3. ความร่วมมือ การบูรณาการ พันธมิตรเครือข่าย

สำนักฯ ประสงค์เน้นการบูรณาการกับเครือข่ายในสถาบันการศึกษาภายในมช.ด้วยกัน และต่างสถาบัน รวมไปถึง พิพิธภัณฑ์ชุมชน วัด และโรงเรียน ระดับท้องถิ่นให้ได้มามีส่วนช่วยกันขับเคลื่อนฯ งานด้านศิลปะวัฒนธรรม ในท้องถิ่นของเรา เห็นคุณค่าของความร่วมมือและประโยชน์ที่ได้ต่อชุมชนและต่อบุคคล เพื่อจะสามารถให้เราบรรลุเป้าหมาย ของการพัฒนาที่ยั่งยืนตามวัตถุประสงค์ที่เราตั้งไว้ให้มากที่สุดร่วมกัน